فاطمه بنت اسد نسبت به پیامبر(ص) چنان بود که پس از درگذشت وی، پیامبر(ص) فرمود: «امروز مادرم وفات کرد.» و او را در پیراهن خویش کفن کرد و در قبرش فرود آمد و در لحد او خوابید، و چون به او گفتند:‌«ای رسول خدا! برای فاطمه سخت بی‌تاب گشته‌ای!» گفت: «او به‌راستی مادرم بود، چه کودکان خود را گرسنه می‌داشت و مرا سیر می‌کرد، و آنان را گردآلود می‌گذاشت، و مرا شسته و آراسته می‌داشت، راستی که مادرم بود»

فاطمه تنها زنی بوده است که در کعبه زایمان کرده است. به نقل منابع، وقتی هنگام زایمان او فرارسید، در کنار کعبه از خدا خواست[یادداشت ۱] ولادت نوزادش را بر او آسان گرداند.[۱۱] سپس دیوار کعبه شکافته شد او به درون کعبه رفت. پس از سه روز ماندن در کعبه، در روز چهارم یعنی سیزده رجب سی سال پس از عام الفیل، در حالی که فرزندش امام علی(ع) را در آغوش داشت، از کعبه بیرون آمد.[۱۲]

او یازدهمین فرد مسلمان[۱۳] و از نخستین زنانی بود که به پیامبر اکرم (ص) ایمان آورد.[۱۴]

پس از فتح مکه، هنگامی که پیامبر(ص) بر کوه صفا قرار گرفته بود و از مردان بیعت می‌گرفت، زنان مکه که ایمان آورده بودند برای بیعت خدمتش آمدند. در این زمان، آیه ۱۲ سوره ممتحنه نازل شد که خطاب به پیامبر(ص) می‌فرماید: «ای پیامبر! هنگامی که زنان مؤمن نزد تو آیند و با تو بیعت کنند که چیزی را شریک خدا قرار ندهند، دزدی و زنا نکنند، فرزندان خود را نکشند، تهمت و افترایی پیش دست و پای خود نیاورند و در هیچ کار شایسته‌ای مخالفت فرمان تو نکنند، با آنها بیعت کن و برای آنان از درگاه خداوند آمرزش بطلب که خداوند آمرزنده و مهربان است.»[۱۶]

ابن عباس می‌گوید که این آیه در‌ شأن فاطمه بنت اسد، نازل شده است.[۱۷] ابن ابی الحدید، می‌گوید: «فاطمه بنت اسد نخستین زنی بود که با پیامبر(ص) بیعت کرد.»[۱۸]

گفته شده فاطمه بنت اسد در سال چهارم هجری و در مدینه از دنیا رفت؛[۱۹] اما بنابر آنچه درباره حضور او در بیعت زنان بعد از فتح مکه در سال هشتم گفته شده و او را نخستین زنی دانسته‌اند که با پیامبر(ص) بیعت کرده است.[۲۰] قول دیگر آن خواهد بود که فاطمه تا سال هشتم قمری زنده بوده است. رسول خدا(ص) با پیراهن خودش او را کفن کرد[۲۱] و فرمود: «جبرئیل به من خبر داد که او اهل بهشت است و خداوند به هفتاد هزار فرشته امر کرده که بر او نماز بخوانند.»[۲۲] علامه مجلسی از علل الشرایع صدوق از امام صادق(ع) روایتی را نقل کرده که پیامبر برطبق وصیتی که فاطمه بنت اسد کرده بود پس از مرگ وی پیراهنش را برای کفن کردن فاطمه بنت اسد داد. [۲۳].[یادداشت ۲]سپس بر بدن فاطمه نماز میت خواند. پیامبر (ص) در تشییع جنازه او شرکت کرد تا به قبرش در قبرستان بقیع رسید.[۲۴] پیامبر (ص) داخل قبر شد و در آن دراز کشید، آن‏گاه برخاست و جنازه را با دست خود گرفت و درون قبر گذاشت.[۲۵] چون‌ رسول خدا(ص) فاطمه‌ را در قبر گذارد فرمود: يَا فَاطِمَةُ! فاطمه‌ گفت‌: لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَهِ. رسول‌ خدا فرمود: آنچه‌ را که‌ پروردگارت‌ به‌ تو وعده‌ داد، آیا دیدی که‌ حقّ است‌؟ فاطمه‌ گفت‌: آری، ای رسول‌ خدا! خدایت‌ تو را جزا دهد. و گفتگو و مناجات‌ رسول‌ الله‌ در درون‌ قبر به طول‌ انجامید. [۲۶]پیامبر(ص) در روایتی علت برخوردهای متقاوت با فاطمه بنت اسد را پس از مرگش این‌گونه بیان کرده که وی یک بار از من شنید که «مردم روز قیامت برهنه محشور می‌شوند». فریاد زد: «وای از این رسوائی!» من او را دلداری دادم و به او گفتم: «من ضمانت می‌کنم که خداوند تو را پوشیده محشور کند.» یک بار دیگر سخنی از فشار قبر شنید و فریاد زد: «وای از ناتوانی من». و من مجدداً او را دلداری دادم و ضامن شدم که خدا او را کفایت کند و از فشار قبر معاف دارد.» به همین سبب با لباس خودم کفنش کردم(تا با جامه های بهشتی پوشانده شود)[۲۷] و در قبرش خوابیدم و پاسخ سؤالاتی که از او شد را به او تلقین کردم. [۲۸] [یادداشت ۳]بر اساس برخی گزارش‌ها وقتی پیامبر از قبر فاطمه بنت اسد بیرون آمد از چشمانش اشک جاری بود. [۲۹]