احیاگران زبان و ادب پارسی و ارادت به اهل بیت

عبدالواسع جَبَلی و ارادت به اهل بیت (ع)

گردآوری: مسعود بسیطی

 

بدیع‌الزمان عبدالواسع بن عبدالجامع غرجستانی جَبَلی از ادیبان و شاعران سده ۶ق است.

جبلی از خاندانی علوی بود که در غرجستان چشم به جهان گشود. او به مدح شاهان هم‌زمان خود از غوریان، سلجوقیان و محمودیان پرداخت.

از آنجا که وی امیرمومنان را  شجاعترین و برترین فرد پس از پیامبر می دانست، گاهی در اشعارش در مدح امرا و پادشاهان، ایشان را به حضرت علی (ع) تشبیه می کرد.

او در شعر عربی نیز دست داشت و در سال ۵۵۵ق درگذشت.

منبع: ویکی پدیا

 

اشعار:

 

منقبت امام علی (ع):

هر کو به چشم کینه کند سوی تو نگاه                                بر چشم او شود مژه مانند ذوالفقار

...

 

سمندت رخش و تیغت ذوالفقارست                                   گه تو رستم تن و حیدر توانی

زمهر و دوستی با تو چنان است او بحمدالله                        که موسی بود با هارون و احمد بود با حیدر

...

 

جوانبختی که دارد وقت جود و حرب و مهر کین                    کف حاتم، تن رستم ، دم عیسی، دل حیدر

...

 

برو شد پادشاهی چون نبوت ختم بر احمد                         برو شد نیکخواهی چون مروّت وقف بر حیدر

 

منبع: جلوه های ولایت در شعر فارسی، ص 124 و 140

logo test

ارتباط با ما