احیاگران زبان و ادب پارسی و ارادت به اهل بیت (47)

سراج الدین قُمری آملی و ارادت به اهل بیت (ع)

گردآوری: مسعود بسیطی

 

سراج‌الدین قُمری آمُلی معروف به سراج قمری یا قمری آملی (زادهٔ میانه‌های سدهٔ ششم قمری در آمل- درگذشتهٔ ۶۲۵ ق.)، از شاعران پارسی‌گوی نیمه دوم سدهٔ ششم و اوایل سدهٔ هفتم است.

برخی او را خوارزمی و بعضی گرگانی دانسته‌اند ولی غالباً او را آملی می‌دانند. وی با عمادی شهریاری و کمال اسماعیل هم‌روزگار بوده و مداحی سلطان غیاث‌الدین ملکشاه خوارزمی را می‌نموده ‌است.1

 

 

اشعار:

 

امام حسین (ع):

شام از پى‌ات چو اهل عبا شد سياه‌پوش                               روز از غمت چو قند ز شب ماند سوگوار

 

مناقب اهل بیت (ع):

بيداد اولين نه بر اولاد مرتضى                                              اين واقعه كه آمد از احداث روزگار2

 

منابع:

1- ویکی پدیا

2- کتاب جلوه های ولایت در شعر فارسی، ص 163 و 179

logo test

ارتباط با ما